In het natte deel van het land van Maas en Waal zijn vele rijen knotwilgen aanwezig langs slootkanten en wegbermen. De kapcyclus is afhankelijk van het gebruik van het hakhout dat periodiek wordt verwijderd.

Tot 1960 gaf dit kroonhout van de knotwilgen een aanvulling op het zgn. boerengeriefhout. Met name afrasteringpalen, bonen- en erwtenstokken voor in de tuin en eventueel brandhout voor de kachel en/of stookpot in het bakhuis naast de boerderij. Maar ook om de was te koken of het varkensvoer te bereiden, en de eenjarige scheuten van het juiste soort wilg waren een uitstekend bindmateriaal.

Heel geschikt bindmateriaal

De schietwilgen (salix) waarvan er vele soorten zijn, o.a. met helgele twijgen, leverde eenjarige scheuten op die op de boerderijen werden gebruikt als bindmateriaal. De lengte van deze scheuten was gemiddeld 75 cm en vele tientallen groeiden jaarlijks uit de kroon van de knotwilg.

De helgele twijgen waren het meest bruikbaar als bindmateriaal; ander wilgensoorten waren ook wel bruikbaar als bindmateriaal, maar deze waren minder taai en buigzaam. Op de boerderijen werden o.a. leiperen, druiven, morellen, klimrozen en nog vele anderen met dit gele wilgenhout aan de rekken gebonden die aan de muren waren bevestigd. Ook werden bonenstokken met wilgenhout aan elkaar gemaakt.

Deze gewassen werden jaarlijks gesnoeid om het juiste hout voor bloemen en vruchten aan de latten te binden. Het snoeien van de jonge twijgen, het aanbinden en het verwijderen van oud hout ging eenvoudig omdat de wilgenteen waarmee dit was vastgebonden na een groeiseizoen en de winter nagenoeg was vergaan. Daardoor lieten de oude takken zich zeer gemakkelijk los maken.

Geleerd van mijn vader

Van mijn vader heb ik deze techniek van snoeien en het gebruik van wilgentakken voor het binden geleerd omdat toentertijd de thans bekende bevestigingsmaterialen nauwelijks bestonden.Mijn vader had enkel knotbomen lang de slootkant van het erf van zijn boerderij staan, en deze leverden voor het gehele voorjaar bindmateriaal voor vele zaken op zijn boerderij.

Ik heb in mijn tuin ook een aantal knotbomen aan de slootkant staan, en ook enkele knotbomen van het gele soort waarvan de scheuten uitstekend als bindmateriaal zijn te gebruiken. Met deze eenjarige wilgentakken worden om mijn woning de klimrozen, leipeer, druiven en boonstokken jaarlijks aangebonden.

Een oude techniek van toepassing van bindmateriaal dat jaarlijks op eigen erf groeit en nog steeds wordt toegepast. De aangebonden takken met deze wilgentwijgen is een lust voor het oog voordat het blad aan de bomen en heesters komt.

 

Categories:: Ambachten Maas en Waal

Meer verhalen

Galerij

Een nat pak op de pont

12 augustus 2014
Jan Reijnen
Video

De carriere van een schaapsherder

18 februari 2016
Elly Jansen

Pa's verzameling

07 juli 2015
Teunie
Galerij

Buurtspraak

02 oktober 2014
G. Broere
Video

Kruudmoes bij de Apeldoornse Vierdaagse

03 juni 2014
Arjan Hoefakker
Video

De jonkvrouw op de torentrans

27 maart 2016
Eric Borrias
Video

Smoks Hanne

08 augustus 2014
Harry Somsen

Kinderspeelgoed in de jaren '30

08 juli 2014
Beerd van 't Hul

De kool en de geit

18 augustus 2014
Dini van der Velde

Sacramentsprocessie in Loil

31 juli 2015
Ap Dieker

Geen kattenkwaad bij paasvuur Lunteren!

13 november 2015
Netty Hardeman

Indonesisch eten

05 februari 2015
Simone Cornelissen
Video

Hanenkraai wedstrijd

30 oktober 2015
Dinant Rohaan

De natering moet een feestje zijn

23 oktober 2015
Werner Willemsen

Landgoederen hebben een regiofunctie

01 december 2015
Eimert Fikse

Wild stropen 'soms' een noodzakelijk kwaad ?

03 februari 2016
Aris Blankenspoor

Naveltje bloot en andere geboortelikeuren

30 maart 2015
Willem Heuzinkveld