In het natte deel van het land van Maas en Waal zijn vele rijen knotwilgen aanwezig langs slootkanten en wegbermen. De kapcyclus is afhankelijk van het gebruik van het hakhout dat periodiek wordt verwijderd.

Tot 1960 gaf dit kroonhout van de knotwilgen een aanvulling op het zgn. boerengeriefhout. Met name afrasteringpalen, bonen- en erwtenstokken voor in de tuin en eventueel brandhout voor de kachel en/of stookpot in het bakhuis naast de boerderij. Maar ook om de was te koken of het varkensvoer te bereiden, en de eenjarige scheuten van het juiste soort wilg waren een uitstekend bindmateriaal.

Heel geschikt bindmateriaal

De schietwilgen (salix) waarvan er vele soorten zijn, o.a. met helgele twijgen, leverde eenjarige scheuten op die op de boerderijen werden gebruikt als bindmateriaal. De lengte van deze scheuten was gemiddeld 75 cm en vele tientallen groeiden jaarlijks uit de kroon van de knotwilg.

De helgele twijgen waren het meest bruikbaar als bindmateriaal; ander wilgensoorten waren ook wel bruikbaar als bindmateriaal, maar deze waren minder taai en buigzaam. Op de boerderijen werden o.a. leiperen, druiven, morellen, klimrozen en nog vele anderen met dit gele wilgenhout aan de rekken gebonden die aan de muren waren bevestigd. Ook werden bonenstokken met wilgenhout aan elkaar gemaakt.

Deze gewassen werden jaarlijks gesnoeid om het juiste hout voor bloemen en vruchten aan de latten te binden. Het snoeien van de jonge twijgen, het aanbinden en het verwijderen van oud hout ging eenvoudig omdat de wilgenteen waarmee dit was vastgebonden na een groeiseizoen en de winter nagenoeg was vergaan. Daardoor lieten de oude takken zich zeer gemakkelijk los maken.

Geleerd van mijn vader

Van mijn vader heb ik deze techniek van snoeien en het gebruik van wilgentakken voor het binden geleerd omdat toentertijd de thans bekende bevestigingsmaterialen nauwelijks bestonden.Mijn vader had enkel knotbomen lang de slootkant van het erf van zijn boerderij staan, en deze leverden voor het gehele voorjaar bindmateriaal voor vele zaken op zijn boerderij.

Ik heb in mijn tuin ook een aantal knotbomen aan de slootkant staan, en ook enkele knotbomen van het gele soort waarvan de scheuten uitstekend als bindmateriaal zijn te gebruiken. Met deze eenjarige wilgentakken worden om mijn woning de klimrozen, leipeer, druiven en boonstokken jaarlijks aangebonden.

Een oude techniek van toepassing van bindmateriaal dat jaarlijks op eigen erf groeit en nog steeds wordt toegepast. De aangebonden takken met deze wilgentwijgen is een lust voor het oog voordat het blad aan de bomen en heesters komt.

 

Categories:: Ambachten Maas en Waal

Meer verhalen

Zypendaalse appelstruif

27 januari 2016
Paul Hoftijzer

Verse worst na de nachtmis

05 februari 2015
Mevrouw G.Vach
VideoGalerij

Mijn levende Sarahverhaal

27 mei 2014
magda
GalerijVideo

Kinderdorp Haalderen

27 mei 2015
Robbert Weideveld
Video

Zwarte Cross

23 maart 2015
Tante Rikie

Als jij eet, eet iedereen

22 januari 2016
Frits Schoonderwal

Stokvis eten met Hallse kermis

12 mei 2014
Mien Wensink

Hattem viert Sint Maarten op 10 november

17 februari 2015
Gerrit Kouwenhoven

Zo ontstond 'Oldebroek'

28 juli 2014
Dini van der Velde

Een WimKokje doen

30 juni 2014
Saskia van Heijster
Video

Puttense boerendansers

09 september 2014
Peter Eggermont
Video

Bokbierdag Zutphen

09 oktober 2014
Bram van der Velde

Pikballen

19 november 2015
Gerhard Kwak