Bij ons in het dorp Puiflijk was een kapper met een dames- en herensalon. De beide ruimten waren vrij klein in omvang; er stonden een paar stoelen en een zgn. kapstoel waarin je plaats moest nemen bij het scheren of knippen. Verder was er een kleine buffetkast met spoelbak.

In de begin jaren vijftig van de vorige eeuw waren er nog geen elektrische scheerapparaten zoals nu het geval is.

Een aantal mensen had thuis een zgn. scheerkist om zich thuis op gezette tijden te scheren. Deze werd op tafel gezet met een spiegeltje en bakje heet water. Mijn vader had een groot scheermes, en tijdens het scheren mochten we als kinderen niet aan de keukentafel stoten, want dit gaf op het spiegeltje een beving en mogelijk sneed mijn vader zich dan in zijn gezicht.

Een vrij groot aantal mensen dat op de boerderijen werkte of op fabrieken van de scheepswerven, steenfabriek en dergelijke ging een of twee maal per week naar de kapper in het dorp om zicht te laten scheren bij de kapper; men begon daar thuis niet aan. Bovendien werden bij het bezoek aan de kapper alle nieuwtjes van het dorp uitgewisseld en dat bezoek had daarmee ook nog een sociale functie.

Het zat er vaak mudvol mannen die, als het regende en het werk buiten niet mogelijk was, even te tijd hadden om te kletsen of de laatste nieuwtjes en leugens uit te wisselen. Het zag ook vaak blauw van de rook want in de relatief kleine ruimte werd door ieder stevig gerookt; een raam mocht niet open want dan tochtte het.

 

Even naar de scheerbaan

Voor het scheren was op woensdagmorgen en zaterdag de hele dag het water aan de kook bij de kapper. Het scheren had voorrang boven het knippen van de haren. Kwam je op dat moment om te knippen en zaten er scheerklanten dan moest je wachten tot alle scheerklanten weg waren, dus als je dat van tevoren wist ging je die dag niet. In de volkmond heette het dan: ” ik ben even naar de scheerbaan”; dat voor degenen die thuis geen spullen of geen kennis hadden om met een groot scheermes om te gaan.

Rond 1968 is het pand door brand verwoest; het is niet meer herbouwd en de kapper zocht een baan als werknemer in bij een bedrijf.

3 januari 2015

Jan Reijnen

Categories:: Dagelijks leven Ambachten Puiflijk Verzorging Keuze van de redactie

Meer verhalen

Normaal gooit met gouden LP

15 juni 2015
Jan Greven alias brekken Gijs  

Het vat leegmaken

17 september 2015
Ap Dieker

De terugkeer van de spookhond Kladdegat

12 maart 2015
Evert van Olst

Als jij eet, eet iedereen

22 januari 2016
Frits Schoonderwal

Jaromir te Zutphen

18 juni 2015
Gery Groot Zwaaftink
Galerij

Volksfeest Winterswijk

12 november 2014
Merel Lindenhovius

Het dorsen van graan met de vlegel

19 januari 2015
Theo Giesen
Video

De huisslachting

09 september 2014
Eibert Kuiper

Erwtensoep met pannenkoeken

09 november 2015
Truus Peters

Bikkelspel

18 augustus 2015
Gerhard Kwak
Video

Palingroken in een historische context

31 maart 2016
Paul Hoftijzer

Elke maandag naar de stoffenmarkt

08 juli 2015
Annie van den Beld

Zomerfeest Ugchelen

27 juli 2015
Margriet van der Doe

Vergeten snoep

04 juli 2014
Grady Hendriks

Bruidstaart bij 1 jaar huwelijk

18 juni 2014
Max Voorberg

Opbaren in het lijkenhuisje

01 april 2015
Johannes de Jong

Ridder in de orde van de zachte G

05 februari 2015
Frédérique Donders