Bij ons in het dorp Puiflijk was een kapper met een dames- en herensalon. De beide ruimten waren vrij klein in omvang; er stonden een paar stoelen en een zgn. kapstoel waarin je plaats moest nemen bij het scheren of knippen. Verder was er een kleine buffetkast met spoelbak.

In de begin jaren vijftig van de vorige eeuw waren er nog geen elektrische scheerapparaten zoals nu het geval is.

Een aantal mensen had thuis een zgn. scheerkist om zich thuis op gezette tijden te scheren. Deze werd op tafel gezet met een spiegeltje en bakje heet water. Mijn vader had een groot scheermes, en tijdens het scheren mochten we als kinderen niet aan de keukentafel stoten, want dit gaf op het spiegeltje een beving en mogelijk sneed mijn vader zich dan in zijn gezicht.

Een vrij groot aantal mensen dat op de boerderijen werkte of op fabrieken van de scheepswerven, steenfabriek en dergelijke ging een of twee maal per week naar de kapper in het dorp om zicht te laten scheren bij de kapper; men begon daar thuis niet aan. Bovendien werden bij het bezoek aan de kapper alle nieuwtjes van het dorp uitgewisseld en dat bezoek had daarmee ook nog een sociale functie.

Het zat er vaak mudvol mannen die, als het regende en het werk buiten niet mogelijk was, even te tijd hadden om te kletsen of de laatste nieuwtjes en leugens uit te wisselen. Het zag ook vaak blauw van de rook want in de relatief kleine ruimte werd door ieder stevig gerookt; een raam mocht niet open want dan tochtte het.

 

Even naar de scheerbaan

Voor het scheren was op woensdagmorgen en zaterdag de hele dag het water aan de kook bij de kapper. Het scheren had voorrang boven het knippen van de haren. Kwam je op dat moment om te knippen en zaten er scheerklanten dan moest je wachten tot alle scheerklanten weg waren, dus als je dat van tevoren wist ging je die dag niet. In de volkmond heette het dan: ” ik ben even naar de scheerbaan”; dat voor degenen die thuis geen spullen of geen kennis hadden om met een groot scheermes om te gaan.

Rond 1968 is het pand door brand verwoest; het is niet meer herbouwd en de kapper zocht een baan als werknemer in bij een bedrijf.

3 januari 2015

Jan Reijnen

Categories:: Dagelijks leven Ambachten Puiflijk Verzorging Keuze van de redactie

Meer verhalen

De optocht van De Neutenkrakers

30 januari 2015
C. Wolters

Rode zakdoek

18 maart 2015
Gerhard Kwak

Liedjes bij bruiloft

08 augustus 2014
Albert Steert

Sigaretten en bowl op verjaardagen

16 februari 2015
Jaap Prins
Galerij

Een traditionele Achterhoekse bruiloft

21 oktober 2014
Harm en Mielke van Egmond

De buurt uitschieten

15 september 2015
Willem Arentsen

Kaarsjes op Eerste Kerstdag

21 november 2014
Marianne Charbon

Banketstaaf: een exclusieve lekkernij

30 november 2015
Paul Hoftijzer

Kerststallen al eeuwen oud.

23 december 2014
henk van Dorland

Salueer niet meer, of toch nog ?

08 maart 2016
Ed van Seters
Audio

De eik en de 7 kolken

23 januari 2015
Gery Groot Zwaaftink
Galerij

Honing- en Bijenmarkt Eerbeek

09 juli 2014
Ton Fleur

Bloemencorso Rekken

06 juli 2015
J. Roessink

Netjes lopen in de avondvierdaagse

09 juli 2015
Wilma Wilbrink

Beugelen in Opijnen

16 januari 2016
Angela Van De Koppel
Galerij

Zwoerdrolletjes

08 februari 2015
Gerhard Kwak

Bier kopen om te gooien bij Normaal

07 december 2015
Maria Te Stroet

Een bijzonder huwelijksaanzoek

11 juni 2015
Jacobiene Otten
Galerij

Volksfeest Winterswijk

12 november 2014
Merel Lindenhovius

Dansen in Sonsbeek

05 februari 2015
mevrouw G.Vach