Bij ons in het dorp Puiflijk was een kapper met een dames- en herensalon. De beide ruimten waren vrij klein in omvang; er stonden een paar stoelen en een zgn. kapstoel waarin je plaats moest nemen bij het scheren of knippen. Verder was er een kleine buffetkast met spoelbak.

In de begin jaren vijftig van de vorige eeuw waren er nog geen elektrische scheerapparaten zoals nu het geval is.

Een aantal mensen had thuis een zgn. scheerkist om zich thuis op gezette tijden te scheren. Deze werd op tafel gezet met een spiegeltje en bakje heet water. Mijn vader had een groot scheermes, en tijdens het scheren mochten we als kinderen niet aan de keukentafel stoten, want dit gaf op het spiegeltje een beving en mogelijk sneed mijn vader zich dan in zijn gezicht.

Een vrij groot aantal mensen dat op de boerderijen werkte of op fabrieken van de scheepswerven, steenfabriek en dergelijke ging een of twee maal per week naar de kapper in het dorp om zicht te laten scheren bij de kapper; men begon daar thuis niet aan. Bovendien werden bij het bezoek aan de kapper alle nieuwtjes van het dorp uitgewisseld en dat bezoek had daarmee ook nog een sociale functie.

Het zat er vaak mudvol mannen die, als het regende en het werk buiten niet mogelijk was, even te tijd hadden om te kletsen of de laatste nieuwtjes en leugens uit te wisselen. Het zag ook vaak blauw van de rook want in de relatief kleine ruimte werd door ieder stevig gerookt; een raam mocht niet open want dan tochtte het.

 

Even naar de scheerbaan

Voor het scheren was op woensdagmorgen en zaterdag de hele dag het water aan de kook bij de kapper. Het scheren had voorrang boven het knippen van de haren. Kwam je op dat moment om te knippen en zaten er scheerklanten dan moest je wachten tot alle scheerklanten weg waren, dus als je dat van tevoren wist ging je die dag niet. In de volkmond heette het dan: ” ik ben even naar de scheerbaan”; dat voor degenen die thuis geen spullen of geen kennis hadden om met een groot scheermes om te gaan.

Rond 1968 is het pand door brand verwoest; het is niet meer herbouwd en de kapper zocht een baan als werknemer in bij een bedrijf.

3 januari 2015

Jan Reijnen

Categories:: Dagelijks leven Ambachten Puiflijk Verzorging Keuze van de redactie

Meer verhalen

Gasthuiscarillon in de oorlog

15 december 2015
K.Laansma

Aan de zwaluwen het weer aflezen

15 juli 2015
Ina Brethouwer
AudioGalerij

De Funkenmarieke van de Braoiers Lauwe

08 februari 2015
Dorien van Kerkhof
Audio

De vloek van de kolk

22 september 2014
Ger Hofstee

Originele Achterhoekse Smokkeltocht

04 februari 2015
Marja Schulenberg-v.d. Werf
Video

De Boerenbruiloft

11 december 2014
Doortje Voortman
Galerij

Goudsmeden

24 februari 2015
Carla Dubbink

Wandelen in Barchem: al tien jaar een feest!

08 juni 2015
Arjan Klein Hazebroek

Ridder in de orde van de zachte G

05 februari 2015
Frédérique Donders
Video

De witte juffer van Kernhem

16 september 2014
Peter

Luilakmorgen

19 mei 2015
Nederlands Bakkerijmuseum Hattem

De plaats van David: rij zes, graf zes

24 juni 2014
Ida en Johannes Dennissen

Rumtopf

03 februari 2015
Nelly Hermeling

Middeleeuws Festijn bij Kasteel de Kelder

29 januari 2016
Arend Hordijk

Sabbatviering

26 februari 2015
Ben Veenhuis

Erebogen met Koninginnedag

06 januari 2015
Mieke de Borst-van Herwijnen

Poppetjes maken van klei

18 juni 2014
Willem Wiegers

Jong gehuwden stukje

07 februari 2015
Gerhard Kwak

Touwscheren bij een huwelijk

03 juni 2015
Jan Lubberts

Roosjes maken voor de Ooyse kermis

19 juni 2014
Merel Lammertink