Bij ons in het dorp Puiflijk was een kapper met een dames- en herensalon. De beide ruimten waren vrij klein in omvang; er stonden een paar stoelen en een zgn. kapstoel waarin je plaats moest nemen bij het scheren of knippen. Verder was er een kleine buffetkast met spoelbak.

In de begin jaren vijftig van de vorige eeuw waren er nog geen elektrische scheerapparaten zoals nu het geval is.

Een aantal mensen had thuis een zgn. scheerkist om zich thuis op gezette tijden te scheren. Deze werd op tafel gezet met een spiegeltje en bakje heet water. Mijn vader had een groot scheermes, en tijdens het scheren mochten we als kinderen niet aan de keukentafel stoten, want dit gaf op het spiegeltje een beving en mogelijk sneed mijn vader zich dan in zijn gezicht.

Een vrij groot aantal mensen dat op de boerderijen werkte of op fabrieken van de scheepswerven, steenfabriek en dergelijke ging een of twee maal per week naar de kapper in het dorp om zicht te laten scheren bij de kapper; men begon daar thuis niet aan. Bovendien werden bij het bezoek aan de kapper alle nieuwtjes van het dorp uitgewisseld en dat bezoek had daarmee ook nog een sociale functie.

Het zat er vaak mudvol mannen die, als het regende en het werk buiten niet mogelijk was, even te tijd hadden om te kletsen of de laatste nieuwtjes en leugens uit te wisselen. Het zag ook vaak blauw van de rook want in de relatief kleine ruimte werd door ieder stevig gerookt; een raam mocht niet open want dan tochtte het.

 

Even naar de scheerbaan

Voor het scheren was op woensdagmorgen en zaterdag de hele dag het water aan de kook bij de kapper. Het scheren had voorrang boven het knippen van de haren. Kwam je op dat moment om te knippen en zaten er scheerklanten dan moest je wachten tot alle scheerklanten weg waren, dus als je dat van tevoren wist ging je die dag niet. In de volkmond heette het dan: ” ik ben even naar de scheerbaan”; dat voor degenen die thuis geen spullen of geen kennis hadden om met een groot scheermes om te gaan.

Rond 1968 is het pand door brand verwoest; het is niet meer herbouwd en de kapper zocht een baan als werknemer in bij een bedrijf.

3 januari 2015

Jan Reijnen

Categories:: Dagelijks leven Ambachten Puiflijk Verzorging Keuze van de redactie

Meer verhalen

Meijer-eten

12 mei 2014
Theo Meijer
Video

Het binden van plattelandsjongeren

24 juli 2014
Ruben van Dommelen
Galerij

Tik takken

05 juli 2015
Dick Jagtenberg
Video

Kniepertjes met oud en nieuw

08 mei 2014
Guus van Kleef

Op de striekplank bij Ritn Ditn

07 maart 2016
Hans Hubers
Video

Klootschieten

25 augustus 2014
Jacques van Hooijdonk
Video

De legende van het Solse Gat

26 augustus 2014
Corry
Video

De bedrogen duivel

03 oktober 2014
Anja van Buren

Kerkklok Niftrik luidt weer voor overledene

11 februari 2016
Hans van den Hoorn
Video

De witte juffer van Kernhem

16 september 2014
Peter

Schooiersvrowke

12 mei 2014
Marijke Jansen
Video

De dierentolk

27 mei 2015
Joke Bouwman

Kiepenpap voor het goede doel

07 maart 2016
Marjolijn van Manen

Boerenkool met gort

03 februari 2015
Mevrouw van der Hoek
Video

Palingroken in een historische context

31 maart 2016
Paul Hoftijzer

Passie voor boekbinden en restaureren

19 januari 2016
Yvonne de Graaff
Galerij

Spelen met een snorrebotje

02 maart 2015
Gerhard Kwak

Op naar Spanje, met Normaal op de achtergrond!

03 december 2015
Michelle van Assen
Galerij

Taptoe Borculo

04 februari 2015
Marja Schulenberg-v.d. Werf