Als klein meisje ging ik met mijn ouders op vakantie in Mooi Veluwe, dit na de oorlog. Ben geboren in 1946. Er kwamen daar vele Amsterdammers maar er was wat bijzonder aan dit vakantiepark. Mensen deden daar corvee, mee helpen met de bediening want er weert gezamenlijk met alle vakantiegangers gegeten. Daarna natuurlijk ook afwassen etc.

Op dit kamp werd kwamen er mensen met een verstandelijke handicap (zoals dit tegenwoordig wordt genoemd). Men mocht niet met hun praten of spelen. Echter mijn vader en nog een paar mensen vonden dit niet leuk want elke avond werd daar gevoetbald ook deze mede mensen wilde dat graag. En zo werd er gestart met voetballen. Veel gelachen en wij en zij wisten dat mensen toch allemaal gelijk zijn.

Daarom is Gelderland voor mij als iets moois bij gebleven.

Want samen met mijn kinderen hebben vele dorpen gelogeerd Epe in een PIPO de clown wagen maar in Vorden in een huisje met een lampje die men moest aan steken. Anno 1972. Mijn vader en mijn man moesten van armoede ouderwetse scheerspullen halen in de super markt. Ja, dat was lachen als westerling.

De boer en boerin die dit beheerde in opdracht van een kasteelheer. Hebben wel gelachen met deze westerlingen elke dag verse melk halen. Maar genoten, het kasteel was toen nog niet zo mooi als nu maar ze halen een voortreffelijk ijsboer die zeer heerlijke sorbets maakte.

Trekkershutten bezocht want met de kinderen was dat geweldig ook hier in verschillende plaatsen. Bij kasteel Lichtenvoorde. Of in Oosterbeek waar nu enkel nog maar vervallen huisjes staan waarin wij hebben gelogeerd.

Maar ja, wat bindt ons na alle jaren deze mooie provincie.

Je wilt wat nieuws, want na velen keren Den Haag-Den Helder hebben gefietst. Wilde mijn dochter iets meer. Een foldertje bij de ANWB, dat was door slag gevend.

De fietsvierdaagse van Nijmegen. Slapen in een tent op de Kwakkenberg, Daar keken wij naar uit. 80 km per dag. Heerlijk. Zelfs een vergissing op de laatste dag. Niet gekeken zoals dat nu ook gebeurt bij de vierdaagse. Even 125 km gereden. Ach, wat gaf dat. Vriendelijkheid, saamhorigheid was top. Ook dit bestaat niet meer wij hebben de laatste met weemoed gereden.

Ja, camping Kwakkenberg vele hebben hier gekampeerd maar moest weg van een burgemeester. Nu dat was anno 2002. Zouden luxe huizen worden gebouwd, helaas nog steeds brakkegrond.

Ja, je kinderen worden ouder en gaan dan iets doen wat je bijna van onmogelijkheid houdt. Of zat dit toch in hun genen. Want hun oma was een fanatieke wandelaarster. Lopen met je collega’s en ma als trainingsmaatje. Dit gedaan vanaf 1999 totdat mijn kinderen in 2001 zeiden je kunt best mee doen. Zo gezegd zo gedaan. Ben begonnen in 2002 en loop nog steeds de 40 km.

Wat ik geweldig vindt en nog steeds geniet van iedere bewoner uit dit MOOIE GELDERLAND.

Categories:: Sport en vrije tijd Putten

Meer verhalen

Galerij

Mijn vriendin als Sarah

15 december 2014
Anita Berntsen

Foppen en vossenjacht

17 februari 2015
Jaap Prins

Huiskamer Filmfestival Hattem

24 februari 2015
Henderikus Cazemier

Molen de Hoop weer in gebruik

25 januari 2016
Jeannette Beelen

Corvee op vakantiepark Mooi Veluwe

16 januari 2015
Olga Verlegh

Pannenkoekentaart op pannenkoekdag

09 maart 2016
Saakje het bakmeisje

'Baas in eigen huis'

20 mei 2015
Mevrouw van Basten
VideoGalerij

VuurFestival Meddo

27 februari 2015
Klaas te Kamp

Aanzegger, aanspreker, begrafenisondernemer...

09 februari 2015
Willi Wilbrink-Hensbergen

't Olde Wief binnenhalen

09 augustus 2015
Ina Brethouwer

Spelen met een varkensblaas

12 februari 2015
Gerhard Kwak
Galerij

Veluwse schellars

29 januari 2015
Gerhard Kwak

Spoken bij de Sinderense kapel

12 augustus 2014
Dick Gussinklo

De weerwolf van Millingen

23 mei 2014
Rob Haverkamp

De ballade van een muzikant

25 november 2015
Andries Zwart
Video

Het Geldersch Volkslied

03 november 2014
h.b.barmentloo

Eén borreltje en dan wegwezen

06 november 2015
Gerhard Kwak
Galerij

Goudsmeden

24 februari 2015
Carla Dubbink

Haren van de zeis

13 juni 2015
Ina Brethouwer