De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

Alles in de pan met allebak

29 december 2015
Angela Bakker
VideoGalerij

Heideweek gemeente Ede

20 november 2014
Bestuur Stichting Heideweek
GalerijVideo

Kinderdorp Haalderen

27 mei 2015
Robbert Weideveld

Ridder in de orde van de zachte G

05 februari 2015
Frédérique Donders
Video

Foekepot

07 mei 2014
Marleen Klunder

Kniepertjes bakken

29 juni 2015
J. Roessink

Zypendaalse appelstruif

27 januari 2016
Paul Hoftijzer

Gooien met bier, water en zand

01 december 2015
Ine Pennink

Haring happen

12 februari 2015
C.V. De Bultendarpers
Video

Wereldlichtjesdag

01 december 2014
Lily Harting-Companjen
GalerijVideo

Roggebroodweging Muldersfluite

30 december 2014
Harry Somsen

Klarendalse feestweek

03 februari 2015
Henk Hermeling
VideoGalerij

Mijn levende Sarahverhaal

27 mei 2014
magda

Leven met de dieren in één ruimte

27 juni 2014
Sylvia van Hunnik
Galerij

Spelen met een snorrebotje

02 maart 2015
Gerhard Kwak

Beugelen in Opijnen

16 januari 2016
Angela Van De Koppel
Video

Het Ubbergs Volkslied zingen

08 juli 2014
Jan Willem van der Hogen
Galerij

Met een bijl in eiken gebinten slaan

13 oktober 2014
h.b.barmentloo