De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

Voor-/achterdeur

11 juli 2014
Willi Wilbrink
Galerij

Borskorn

12 februari 2015
Gerhard Kwak

Deurdonderen op verkaasie noar Oostenriek

23 november 2015
J. Akkerman

Lopen met het bevrijdingsvuur

31 maart 2015
Henk Zegers

Eieren rollen

28 oktober 2014
Stien Meuleman

De duivelspop op het paasvuur

30 maart 2015
Jan Wannet
Video

De doop van examenkandidaten

19 februari 2016
Jan Terbeek
Galerij

Jarenlang met Bennie Jolink op de foto

18 december 2015
Jan Gert De Boer

De modelbotter in de huiskamer

26 oktober 2015
Lex Terpstra
Video

200 eieren met Pasen

18 juni 2014
Nijenhuis

Takkenzwaaien

06 augustus 2014
PR St. Sebastianus

Grenstreffen

22 juli 2014
Herman Roerdink
Galerij

'N Duvels drankje

11 juli 2015
Paul Hoftijzer

Kladdegat spookhond in Hattem

02 februari 2015
Albert ten Cate
Video

Het Ubbergs Volkslied zingen

08 juli 2014
Jan Willem van der Hogen
Audio

De vloek van de kolk

22 september 2014
Ger Hofstee

Broodpap

13 mei 2015
Gerhard Kwak

Koeien in de wei laten lopen

12 mei 2014
Marijke Jansen

Wild stropen 'soms' een noodzakelijk kwaad ?

03 februari 2016
Aris Blankenspoor

Eper Bijenmarkt

15 december 2015
M. de Voogd