Een kort verhaal van de dichter en schrijver A.C.W Staring:


Staring hield van sagen, legendes en middeleeuwse verhalen. Bekend zijn, zijn humoristische verhalen over Jaromir.
Vier verhalen in dichtvorm over een student die later een reizend monnik wordt en voortdurend in conflict is met de duivel. Misschien kent u ze: Jaromir te Praag, Jaromir te Lochem, Jaromir te Zutphen, Jaromir gewroken. In Praag weet hij op listige wijze aan bed en brood te komen. En in Lochem krijgt hij de klepels van de klokken op zijn kale hoofd.


Na zijn avonturen in Praag en Lochem reist Jaromir te paard naar Zutpen om er, in de befaamde bibliotheek van de Walburgis kerk, te gaan studeren. Uit eerbied voor de heilige Sint Michael besluit hij om, om de 14 dagen, 1 dag te vasten. Hij is ijverig en studeert tot de avondschemering. Voor eten en drinken wordt gezorgd door een Begijntje en de koster geeft hem 2 sleutels om de bibliotheek en de kerk ’s avonds af te sluiten.


Op zijn eerste vastendag wordt er toch een mandje met eten neergezet. Het begijntje wist het niet. “Oh wat ruikt dat lekker.” Jaromir opent het deksel en ziet een heerlijke gebranden haan. Het water loopt hem in de mond maar hij weet zich te beheersen en concentreert zich, zij het met wat moeite, op zijn studie.


Maar de duivel is niet ver en ……”Oeps, wat valt er? Ach het zijn de sleutels.” Jaromir bukt zonder te kijken, zijn hand dwaalt af en vindt niet de sleutels… maar het malse haantje. Niet veel later heeft Jaromir een afgekloven poot in zijn hand. De verleiding was te groot!


Maar ach na de zonde komt berouw. Jaromir kermt en jeremieert terwijl de duivel, in de gedaante van een grote hond,
grijnzend toekijkt. Als de hond de restanten van de haan uit Jaromirs hand hapt, springt Jaromir geschrokken op. “Een spreuk, gauw ehh ik moet dat dier verdoemen , nu !!!! Maar hij is te laat. De hond grijpt de sleutels en maakt zich uit de voeten een spoor van pootafdrukken achterlatend. De duivel hangt de sleutel aan de ring bij de buitendeur…, en Jaromir zit gevangen.


De arme man zit in zak en as. Die nacht is de rozenkrans zijn toeverlaat het honderdste amen sluit het honderdst
paternoster, als uiteindelijk zijn bevrijder komt- de Koster.Twijfelt u aan de waarheid van dit episch gedicht,
de pootafdrukken in de Zutphense Librije overtuigen u wellicht.

Categories:: Streek-en volksverhalen Zutphen

Meer verhalen

Smaltappel bakken in reuzel

06 maart 2015
Gerhard Kwak

Hattem viert Sint Maarten op 10 november

17 februari 2015
Gerrit Kouwenhoven

Genoemd naar de patroonheilige van de kerk

17 maart 2015
A.Wijnhoud-Freriks

Oranje Tompouce

16 juni 2014
bezoeker grand defilé

Buurtgebruiken bij rouw en ziekte

11 juli 2014
Willi Wilbrink

Zingen op Koninginnedag

02 juli 2014
Rita Brouwer

Het maaien van graan met de zicht

23 januari 2015
Theo Giessen

Beugelen als sport

22 april 2015
Harry Peters

Broodpap

13 mei 2015
Gerhard Kwak

Bloempap

26 februari 2015
van Dale

Gemis van kroeg als bindmiddel

24 juni 2014
J. le Poole

Blote benen met Pasen

08 maart 2015
Gerry
Galerij

Herinneringen aan kerst

23 december 2014
Marian v't Hullenaar-Seegers
VideoGalerij

Hanzedag Doesburg

19 juli 2014
Frieda Oosten

Houtbewerking en 'vrije' kunst

10 februari 2016
Piet Post