In het natte deel van het land van Maas en Waal zijn vele rijen knotwilgen aanwezig langs slootkanten en wegbermen. De kapcyclus is afhankelijk van het gebruik van het hakhout dat periodiek wordt verwijderd.

Tot 1960 gaf dit kroonhout van de knotwilgen een aanvulling op het zgn. boerengeriefhout. Met name afrasteringpalen, bonen- en erwtenstokken voor in de tuin en eventueel brandhout voor de kachel en/of stookpot in het bakhuis naast de boerderij. Maar ook om de was te koken of het varkensvoer te bereiden, en de eenjarige scheuten van het juiste soort wilg waren een uitstekend bindmateriaal.

Heel geschikt bindmateriaal

De schietwilgen (salix) waarvan er vele soorten zijn, o.a. met helgele twijgen, leverde eenjarige scheuten op die op de boerderijen werden gebruikt als bindmateriaal. De lengte van deze scheuten was gemiddeld 75 cm en vele tientallen groeiden jaarlijks uit de kroon van de knotwilg.

De helgele twijgen waren het meest bruikbaar als bindmateriaal; ander wilgensoorten waren ook wel bruikbaar als bindmateriaal, maar deze waren minder taai en buigzaam. Op de boerderijen werden o.a. leiperen, druiven, morellen, klimrozen en nog vele anderen met dit gele wilgenhout aan de rekken gebonden die aan de muren waren bevestigd. Ook werden bonenstokken met wilgenhout aan elkaar gemaakt.

Deze gewassen werden jaarlijks gesnoeid om het juiste hout voor bloemen en vruchten aan de latten te binden. Het snoeien van de jonge twijgen, het aanbinden en het verwijderen van oud hout ging eenvoudig omdat de wilgenteen waarmee dit was vastgebonden na een groeiseizoen en de winter nagenoeg was vergaan. Daardoor lieten de oude takken zich zeer gemakkelijk los maken.

Geleerd van mijn vader

Van mijn vader heb ik deze techniek van snoeien en het gebruik van wilgentakken voor het binden geleerd omdat toentertijd de thans bekende bevestigingsmaterialen nauwelijks bestonden.Mijn vader had enkel knotbomen lang de slootkant van het erf van zijn boerderij staan, en deze leverden voor het gehele voorjaar bindmateriaal voor vele zaken op zijn boerderij.

Ik heb in mijn tuin ook een aantal knotbomen aan de slootkant staan, en ook enkele knotbomen van het gele soort waarvan de scheuten uitstekend als bindmateriaal zijn te gebruiken. Met deze eenjarige wilgentakken worden om mijn woning de klimrozen, leipeer, druiven en boonstokken jaarlijks aangebonden.

Een oude techniek van toepassing van bindmateriaal dat jaarlijks op eigen erf groeit en nog steeds wordt toegepast. De aangebonden takken met deze wilgentwijgen is een lust voor het oog voordat het blad aan de bomen en heesters komt.

 

Tag / Lijst: Ambachten, Maas en Waal

Dit verhaal met uw ervaring aanvullen? Klik hieronder!

aanvullend verhaal plaatsen

Meer verhalen

Brood met worst

05 december 2014
Erna Bosch
Galerij

'N Duvels drankje

11 juli 2015
Paul Hoftijzer

Beugelen als sport

22 april 2015
Harry Peters

Steltlopen in Didam

16 april 2015
Karin van der Velden

Eerste noaber, tweede noaber, derde noaber

17 november 2014
Chrisje Mogendorff-Ooïnk

Het vat leegmaken

17 september 2015
Ap Dieker

De ballade van een muzikant

25 november 2015
Andries Zwart
Video

Hanenkraai wedstrijd

30 oktober 2015
Dinant Rohaan
Galerij

De Grolse wanten

12 mei 2014
T.ten Dolle ten Pas

Fiedeltjesvleis van mijn oma

08 december 2015
Paul Hoftijzer
VideoGalerij

Pottenbakken

11 november 2014
Hetty de Jongh
Galerij

Vlinderen in Apeldoorn

05 februari 2015
Wim de Boer

Felicitatie van zeep!

09 mei 2014
Marjan van Kleef

Zuurkool “verrot lekker”

14 oktober 2015
Ina Brethouwer

Kerststallen al eeuwen oud.

23 december 2014
henk van Dorland