Midden op de Veluwe - in het bos tussen Putten, Garderen en Drie - ligt het Solse gat, een grote kuil tussen de heuvels. Daar stond eens een machtig klooster met veel torens. Het werd omgeven door een gracht en een brede, statige laan leidde naar de poort.

Maar het was een boos klooster; de overste en alle monniken hadden hun ziel aan de duivel verkocht. Ze leidden een leven van overdaad en weelde. Midden in de nacht werd de zwarte mis gelezen waar alle heksen en spoken uit de omgeving aan deelnamen. Men dronk wijn uit emmers en de hele nacht werden er overvloedige maaltijden opgediend. De duivel zorgde ervoor dat de voorraad nooit opraakte en hij mengde zelf de wijn. Er werd gedanst, gezongen en gevloekt tot in de vroege morgen. Velen hadden 's nachts binnen het klooster vreemde en angstaanjagende geluiden gehoord en iedereen wist dat de hele nacht de vensters van alle zalen hel verlicht waren.

Dat heeft geduurd, tot in een stormachtige kerstnacht, nu al eeuwen geleden. De dorpelingen bleven tijdens die storm angstig in hun huizen en hoorden midden in de nacht plotseling één hevige donderslag. De volgende ochtend kwam een jongetje het dorp binnenrennen en vertelde dat het klooster in het bos geheel was verdwenen en er op die plaats een ijzingwekkend diepe kuil ontstaan was. De bomen er omheen lagen ontworteld ter aarde. Alle bewoners wilden het wonder zien. Men vond nog een met klinkertjes geplaveid straatje en de brede, statige laan; dat was alles wat van het klooster restte. De aarde had zich geopend en zich weer gesloten.

Sinds die tijd komt er om middernacht uit de diepte van het Solse gat een vreemd geluid. De klokken van het verzonken klooster beginnen onregelmatig en schor te luiden, alsof ze allen gebarsten zijn; eerst zacht, maar steeds harder en angstiger. Dan komen uit het duister van de brede laan de geesten van de monniken. Al klagend wandelen ze in een lange sombere rij: langzaam en gebogen gaan ze rondom het gat, waaruit een blauwe gloed opstijgt. Dan zweven ze allen rusteloos uiteen, om opnieuw uit de schaduw van de laan in een lange rij langzaam naar voren te treden. Dit gaat door tot aan het daglicht, dan vluchten ze plotseling jammerend weg in het diepste duister van de sombere kuil.

Zodra de zon schijnt, is het alsof er niets is voorgevallen. Alles is er rustig en men zou er haast aan twijfelen, dat even tevoren de schimmen verdwenen zijn in het water midden in de kuil van het Solse gat.

Bron: "Veluwsche sagen" geschreven en verlucht door Gust. van de Wall Perné. Uitgegeven te Amsterdam bij Scheltens & Giltay, 1921. p. 85-88.

Deze legende werd door verhalenverteller Eric Borras verteld in de derde aflevering van het TV Gelderland-programma 'Een wagen vol verhalen':

 

Video
Categories:: Streek-en volksverhalen Veluwe Putten Volksverhaal

Meer verhalen

Video

Botterdagen Elburg

13 oktober 2014
Teis van de Weerdhof

Hete bliksem

10 juli 2014
Vera Top
VideoGalerij

Kersen op brandewijn

08 augustus 2014
Mevrouw van Beuzingen
Galerij

Mgr. Zwijsentocht

02 juli 2014
Truus Peters
Video

Ies en Gies is Pannegies

17 maart 2015
Hans Berends
Video

Kruudmoes bij de Apeldoornse Vierdaagse

03 juni 2014
Arjan Hoefakker

Vogelknuppelen voor de dames

08 maart 2016
Jan Berendsen
Video

De jonkvrouw op de torentrans

27 maart 2016
Eric Borrias

Achterhoek Spektakeltoer

29 augustus 2015
Ina Brethouwer
Video

Koek slaan

12 augustus 2014
Gea

Netjes lopen in de avondvierdaagse

09 juli 2015
Wilma Wilbrink
Video

De bedrogen duivel

03 oktober 2014
Anja van Buren

Het dorsen van graan met de vlegel

19 januari 2015
Theo Giesen

Riviervissen in de Waal

23 november 2015
Gijs Sepers
Video

Het Geldersch Volkslied

03 november 2014
h.b.barmentloo

Zweurdjesmaag

17 november 2015
Gerhard Kwak

Merklap of letterdoek

15 april 2015
Gerhard Kwak