De verdwaalde schoolmeester van Kootwijk

Het gaat in verhalen hier uit de streek al snel over roofridders, witte wieven, de duvel zelve, kastelen en kloosters die bij nacht en ontij verschijnen en verdwijnen. Maar zeg eens eerlijk… wie van u heeft ooit zoiets meegemaakt? …Precies! Het zijn vaak alledaagse dingen, die net even anders gaan dan anders en zo een avontuur worden!

Zo was er eens, lang geleden,in Kootwijk een schoolmeester. Een school-meester met een paar bijzonder goeie oren. En dan heb ik het er niet over hoe ze er uit zagen; nee deze schoolmeester had een zeer scherp gehoor. Hij kon aan het krassen van een kroontjespen horen of een leerling achterin de klas een spelfout maakte in een dictee!


Deze schoolmeester nu besloot op een dag op bezoek te gaan bij zijn oude dominee, die verhuisd was naar Nijkerk. En waarom die verhuisd was, is een ander verhaal voor een andere tijd.  Nog geen auto’s,geen fiets, de schoolmeester had geen paard, dus lopen. “20 km heen, 20 km terug, paar uur op viste..” Als hij stevig doorstapte zou hij voor donker weer thuis zijn.

De dag begon helder,maar plots stak er een mist op. Niks aan de hand verder, zoals gezegd.. alledaagse dingen. Maar het zorgde er wel voor dat onze schoolmeester van het karrenspoor af raakte. Hij had het niet meteen in de gaten; de grillen van het Kootwijkerzand. Alles lijkt op elkaar. Maar toen het spoorlijntje van Stroe maar niet in het zicht kwam en hij de stoomfluit van de trein maar niet hoorde; toen werd onze schoolmeester onrustig. “ Rechtdoor, stevige pas”. En daar ging hij.
Luisterde of hij ergens bij een boerderij een hond hoorde blaffen, toch de stoomfluit? Niets. Hij liep en hij liep. Alles leek op elkaar! Uren gingen voorbij, nergens een aanknopingspunt, nergens een geluid dat hem de weg kon wijzen naar veilig onderdak. De middag was nu op zijn eind.

Plots hoorde hij, boven het bonzen van zijn hart uit, het kraaien van een haan! Die kant op! En daar ging onze schoolmeester. Dan stond hij weer stil, luisterde naar het kraaien van de haan, en hij liep en hij luisterde, luisterde en liep en eindelijk, eindelijk doemde in de verte een huis op. Zijn eigen huis! Opgelucht strompelde de schoolmeester van Kootwijk naar binnen. Wie denkt zonder pad rechtdoor te kunnen lopen, vergist zich. Die les had de schoolmeester die dag geleerd.
En of dit verhaal echt is gebeurd? Geen haan die daar naar kraait!

Bekijk het fragment uit de tv-uitzending over dit verhaal

Video
Categories:: Streek-en volksverhalen Kootwijk

Meer verhalen

Video

Dood en begraven

05 augustus 2014
albert steert

Elke viool de naam van een vrouw

23 februari 2015
Kees Wijnhoud

Liedjes bij bruiloft

08 augustus 2014
Albert Steert
Galerij

Twee mannen met elkaar in de onecht verbonden

12 februari 2015
Herman en Rene

Slachten in de oorlog

18 juni 2014
G.H. de Bruin-Hartgers
Video

Scharrelavonden in Hattem en Elburg

05 december 2015
Dirk Jan Septer en Piet Schuijn
Galerij

Verkleedpartijen

23 juni 2014
Dianne Wesselink

Eén borreltje en dan wegwezen

06 november 2015
Gerhard Kwak
VideoGalerij

Pottenbakken

11 november 2014
Hetty de Jongh
Galerij

De Sinterklaastafel

25 augustus 2014
Jan Kreijenbroek

Op zijn zondags

03 juni 2015
Korevaar

Met de veekar naar Normaal

02 december 2015
Mark Beerepoot
Galerij

Olde Wievenbrood

29 juli 2015
Paul Hoftijzer

Van ballon tot baron

01 maart 2016
Edcar Vermeulen

Boerenkool met gort

03 februari 2015
Mevrouw van der Hoek
Video

De huisslachting

09 september 2014
Eibert Kuiper
Audio

De staaf van de smid

27 maart 2015
Gery Groot Zwaaftink

Drie generaties huisslachters

20 juni 2014
Piet van der Linden

Het liefdeslaantje van Vorden

06 januari 2016
Ina Brethouwer