De verdwaalde schoolmeester van Kootwijk

Het gaat in verhalen hier uit de streek al snel over roofridders, witte wieven, de duvel zelve, kastelen en kloosters die bij nacht en ontij verschijnen en verdwijnen. Maar zeg eens eerlijk… wie van u heeft ooit zoiets meegemaakt? …Precies! Het zijn vaak alledaagse dingen, die net even anders gaan dan anders en zo een avontuur worden!

Zo was er eens, lang geleden,in Kootwijk een schoolmeester. Een school-meester met een paar bijzonder goeie oren. En dan heb ik het er niet over hoe ze er uit zagen; nee deze schoolmeester had een zeer scherp gehoor. Hij kon aan het krassen van een kroontjespen horen of een leerling achterin de klas een spelfout maakte in een dictee!


Deze schoolmeester nu besloot op een dag op bezoek te gaan bij zijn oude dominee, die verhuisd was naar Nijkerk. En waarom die verhuisd was, is een ander verhaal voor een andere tijd.  Nog geen auto’s,geen fiets, de schoolmeester had geen paard, dus lopen. “20 km heen, 20 km terug, paar uur op viste..” Als hij stevig doorstapte zou hij voor donker weer thuis zijn.

De dag begon helder,maar plots stak er een mist op. Niks aan de hand verder, zoals gezegd.. alledaagse dingen. Maar het zorgde er wel voor dat onze schoolmeester van het karrenspoor af raakte. Hij had het niet meteen in de gaten; de grillen van het Kootwijkerzand. Alles lijkt op elkaar. Maar toen het spoorlijntje van Stroe maar niet in het zicht kwam en hij de stoomfluit van de trein maar niet hoorde; toen werd onze schoolmeester onrustig. “ Rechtdoor, stevige pas”. En daar ging hij.
Luisterde of hij ergens bij een boerderij een hond hoorde blaffen, toch de stoomfluit? Niets. Hij liep en hij liep. Alles leek op elkaar! Uren gingen voorbij, nergens een aanknopingspunt, nergens een geluid dat hem de weg kon wijzen naar veilig onderdak. De middag was nu op zijn eind.

Plots hoorde hij, boven het bonzen van zijn hart uit, het kraaien van een haan! Die kant op! En daar ging onze schoolmeester. Dan stond hij weer stil, luisterde naar het kraaien van de haan, en hij liep en hij luisterde, luisterde en liep en eindelijk, eindelijk doemde in de verte een huis op. Zijn eigen huis! Opgelucht strompelde de schoolmeester van Kootwijk naar binnen. Wie denkt zonder pad rechtdoor te kunnen lopen, vergist zich. Die les had de schoolmeester die dag geleerd.
En of dit verhaal echt is gebeurd? Geen haan die daar naar kraait!

Bekijk het fragment uit de tv-uitzending over dit verhaal

Video
Categories:: Streek-en volksverhalen Kootwijk

Meer verhalen

Video

Midwinterhoornblazen

12 mei 2014
Bert Bloemert
VideoGalerij

Kastelenrit Vorden

26 september 2014
Willy Bogers
VideoGalerij

Hummelose Volksfeest

07 augustus 2014
Harold Pelgrom

Kerkklok Niftrik luidt weer voor overledene

11 februari 2016
Hans van den Hoorn
Audio

De eerste Brug over de Waal

06 februari 2015
Gery Groot Zwaaftink

Op naar Spanje, met Normaal op de achtergrond!

03 december 2015
Michelle van Assen
GalerijVideo

De paasos

07 februari 2015
Gerhard Kwak
Galerij

Jarenlang met Bennie Jolink op de foto

18 december 2015
Jan Gert De Boer

Omenten van fruitbomen

18 november 2015
Jan Reijnen

Jammarkt Neede

19 augustus 2014
Margreet Boot

Kerstnachtmuziek Ammerzoden

14 december 2015
Wim Durksz

De Nijkerkse Zonnedagen

26 maart 2015
Museum Nijkerk

Een boom vol herinneringen

19 december 2014
Ann 't Hoen

Wandelen in Barchem: al tien jaar een feest!

08 juni 2015
Arjan Klein Hazebroek
Video

Zwarte Cross

23 maart 2015
Tante Rikie
VideoAudio

Carnavalsstunt

07 februari 2015
De Oude Gierpont

Doesburgs Volkslied

17 juli 2015
Hans Terberg
Galerij

Gelderse worst

09 februari 2015
Gerhard Kwak