Je ziet ze tegenwoordig vaak bij mensen buiten in de tuin staan met een hortensia erin of een mooie rozemarijnplant. De Keulse pot is gemaakt van keramisch materiaal (gres) met een laag zoutglazuur. Deze laag zorgt ervoor dat de pot waterdicht is. De potten zijn bruin van kleur maar meestal grijs met een kobaltblauw nummer erop (10, 15, 20 of 30) of andere versieringen. ’s Winters moeten ze wel naar binnen want ze vriezen kapot en dat is jammer. Het is erfgoed van vroeger, die zuurkoolpotten. Ze werden gemaakt in Keulen en omgeving. Op de boerderij uit mijn jeugd hadden we wel drie hoge potten en later kwam daar uit een erfenis nog een aantal bij. Mijn moeder vertelde ons dat het maken van zuurkool tachtig jaar geleden huis aan huis in de buurtschappen plaatsvond. Haar ouders teelden zelfs jarenlang extra kolen die dichtbij in het dorp Aalten verkocht werden. Ook in het dorp werd zuurkool gemaakt. Er waren geen winkels die het verkochten zoals tegenwoordig. 

Koolsnijden
Jaren achtereen in oktober kwam mijn oudtante Diene bij ons om te helpen bij het snijden van de witte kolen uit onze moestuin bij de boerderij. Het werd een soort familiefeestje. In de jaren vijftig kwam er ook nog een andere oudtante helpen, haar naam was Leida. Zij beheersten het ambacht van het koolsnijden. Mijn oma en tante Diene zaten tegenover elkaar, elk op een keukenstoel en tussen hen in de zinken teil waarin wij kinderen altijd op zaterdag gebadderd werden. Beiden droegen donkere schorten en hanteerden een bijzondere koolschaaf waarmee het werk vlug en mooi kon gebeuren. Dat was een langwerpig beukenhouten voorwerp, iets gebogen, met aan één kant in de gleufvormige opening middenin een ijzeren geslepen plaat.

Er lagen heel wat witte kolen in de ‘benne’ (de ijzeren draadmand) en die moesten fijngesneden - beter gezegd: geschaafd - worden in lange sliertjes. De kool werd doormidden gesneden met het broodmes, de harde stronk werd niet gebruikt, deze ging naar de varkens want het was een tijd waarin zelden wat werd weggegooid. Als het mooi weer was zaten ze buiten en als het fris was, dan zaten ze in de keuken voor het raam. Oma en haar schoonzuster Diene hadden altijd heel wat te bespreken. Soms waren ze zodanig verdiept in het gesprek dat ze zelfs vergaten om door te werken. Mijn jongere zusje spoorde ze dan aan: ‘Kom, deurwarken, de pötte staot al klaor’. Mijn moeder had de zuurkoolpotten uit de kelder gehaald en deze schoongemaakt. Er lag ook een katoenen doek klaar, een ronde deksel van hout, een veldkei, veel zout en wat peperkorrels.

Zoeren
De twee oudere dames hervatten hun werk waarbij ze de witte kolen tegen hun omvangrijke boezem duwden en weer verder schaafden. De teil raakte vol. Mijn moeder deed een laag kool onderin de pot, daarop een laag zout, dan weer kool, zout en zo verder. Als de pot vol was dan drukte ze de inhoud flink aan, legde er een doek op en bovenop kwam de deksel met een steen erop. Er mocht geen zuurstof bijkomen. Mijn vader bracht de zware zuurkoolpot naar de kelder. Vervolgens ging de inhoud van de pot ‘fermenteren’. Het is een techniek waarbij gisten en schimmels ontstaan zodat voedsel bewaard kan worden. Het is ook gezond want gefermenteerde groente stimuleert tal van gezonde bacteriën in onze darmen en vergroot zo onze weerstand. Deze techniek is al eeuwenoud. Nu moest er afgewacht worden. De kool moest gaan ‘zoeren’(zuren). In de zuurkoolpot kwam in de weken daarna een laagje stinkend water te staan, resultaat van het verrottingsproces. Mijn moeder controleerde tussentijds regelmatig de pot in de kelder. Zij haalde het vieze schuimende water eraf,waste het doekje, maakte houten deksel en steen schoon en sloot de pot weer. Na zes tot acht weken was de zuurkool te gebruiken. Dat was feest : die heerlijke zuurkool met een stukje rookworst. Omdat ons driegeneratie-gezin uit acht personen bestond kregen wij elk een achtste stukje rookworst en daarbij een stukje echt zuurkoolspek.

Categories:: Eten en drinken Aalten Keuze van de redactie

Meer verhalen

Het Ruitergat

11 maart 2015
Bernadette Dijkkamp

Mosterd Muziekdag in Doesburg

11 november 2014
Albert

Elke maandag naar de stoffenmarkt

08 juli 2015
Annie van den Beld

Op dansles bij Meijler en Mulder

29 maart 2016
Gerhard Kwak

Maaien met de zeis

06 augustus 2014
Jan Reijnen
Video

Het kerkelijk gebruik van de doop

12 maart 2015
Anki Rijpma-Smit

Oude kleren aan naar een optreden van Normaal

20 februari 2015
André Oostindiën

Meisjes uit Hoenderloo

18 juni 2014
An Sambeek
Galerij

Slagwapen en smeermiddel

24 februari 2015
Gerhard Kwak

Kito de Dijkpoortkat en Herman Willem Daendels

22 april 2015
Sandra Oosterveen
Galerij

Slachtvisite bij Erve Brooks

20 oktober 2014
Marsman

Slepen met Oud & Nieuw

11 mei 2014
Jette

De noodklok

11 juli 2014
Gerrit Klokman

Kraamvrouwenkost

13 maart 2015
Gerhard Kwak
Video

Crossen met kevers in Laren

11 januari 2016
Ton Hissink

Bier kopen om te gooien bij Normaal

07 december 2015
Maria Te Stroet

Naveltje bloot en andere geboortelikeuren

30 maart 2015
Willem Heuzinkveld