Dit is de lijfspreuk van mijn grootvader die hij in mijn poëziealbum schreef, zijn oudste kleindochter.
Na mij schreef hij deze tekst ook in de albums van zijn andere kleindochters.
Pas later besefte ik dat de spreuk ook vooral ook van toepassing was op mijn oma. Zij deed
liefdevol, stil en ongedwongen haar werk op de boerderij en stond hem in alles terzijde.

Categories:: Poëzie Aalten

Meer verhalen

Vakantiekinderspelen

22 oktober 2014
Rita en Lena van Liere

Paasvuur in Epe

18 februari 2015
Dhr. Barnhoorn
Video

Tielsche Kermiskoek

11 mei 2014
Magda van Ooijen

Op de striekplank bij Ritn Ditn

07 maart 2016
Hans Hubers

Generaties lang vernoemd naar Opa

12 maart 2015
Gerdien van der Zee
Video

Valkhof in de zon

14 april 2015
William Smulders

Koeien in de wei laten lopen

12 mei 2014
Marijke Jansen

Van ekkes en umme....

05 oktober 2014
annet kooijmans
VideoGalerij

Dikke Jennensoep

04 augustus 2014
Gerry Klein Overmeen
Video

De jonkvrouw op de torentrans

27 maart 2016
Eric Borrias
Galerij

Voedsel bereiden, door 5 generaties

10 juni 2014
Marijke Jansen-Limbeek

Hete bliksem

10 juli 2014
Vera Top

't Olde Wief binnenhalen

09 augustus 2015
Ina Brethouwer

Jammarkt Neede

19 augustus 2014
Margreet Boot
Video

Breien is (een) kunst

22 februari 2016
Carolien Evers
VideoGalerij

Kersen op brandewijn

08 augustus 2014
Mevrouw van Beuzingen

Carbidschieten rukt op naar de stad

28 december 2015
Ina Brethouwer
Video

Krentjebrij/watergruwel

18 juni 2014
Mw. Verwey