Dit is de lijfspreuk van mijn grootvader die hij in mijn poëziealbum schreef, zijn oudste kleindochter.
Na mij schreef hij deze tekst ook in de albums van zijn andere kleindochters.
Pas later besefte ik dat de spreuk ook vooral ook van toepassing was op mijn oma. Zij deed
liefdevol, stil en ongedwongen haar werk op de boerderij en stond hem in alles terzijde.

Categories:: Poëzie Aalten

Meer verhalen

Video

Beleg en ontzet van Huissen

12 mei 2014
Jan Wannet
Video

De touwslager

09 juni 2015
Dick Jagtenberg
Galerij

Bloodbrood

09 februari 2015
Gerhard Kwak

Frühschoppen

12 februari 2015
Geert Smits

Zwembadchips

20 mei 2015
Gerhard Kwak

Takkenzwaaien

06 augustus 2014
PR St. Sebastianus
Galerij

Vendelzwaaien

09 september 2014
Wim Sanders
Video

Palingroken in een historische context

31 maart 2016
Paul Hoftijzer
Video

De legende van het Solse Gat

26 augustus 2014
Corry

Ridders van de Slof

10 februari 2015
Anja Scholten

Omenten van fruitbomen

18 november 2015
Jan Reijnen

Koeien in de wei laten lopen

12 mei 2014
Marijke Jansen

Voor-/achterdeur

11 juli 2014
Willi Wilbrink

Biest

12 september 2014
A. Klaassen
Video

De verdwaalde schoolmeester

26 maart 2015
Eric Borrias
Galerij

Mgr. Zwijsentocht

02 juli 2014
Truus Peters
Video

Kloten maken, vakwerk

26 september 2014
h.b.barmentloo

Sociëteit Apeldoorn

18 juni 2014
Gerard Schurink

Schooiersvrowke

12 mei 2014
Marijke Jansen