De engel

Een stille donkere schaapskooi, met gerond rieten dak. Een kooi die zelf in rust bestaat en verlaten ligt aan de oude beukenlaan. Heel knus woont in dit onderkomen een kudde zandschapen. Veluwse heideschapen die zijn toegerust om te leven op arme schrale gronden. Dag en nacht onder de zorgende handen van een herder. Een man met hart voor dieren en veld, lucht en lanen. Een gebeuren dat zich voltrekt voorbij de rand van de samenleving. Hier bestaat het verschijnsel van haast niet. Hier leeft de grootsheid van de eenvoud. Verborgen geluk.

Vanaf mijn eerste kennismaken met herder en kudde – ik zat nog op school – verstond ik dat er een andere manier was van bestaan. Boeiend en louter en dicht bij de grond. Toen ik een eigen kudde kon krijgen werd een diep verlangen vervuld. Ik zette me in, probeerde bekwaam en vaardig te worden en haalde een vakdiploma in de schapenhouderij. En ik werkte voor de kudde met alles wat daarbij hoort. Van hooien tot scheren, hoefkappen en lammerentijd, uitmesten en ontwormen. Altijd was ik op het veld, bij droogte en weken van aanhoudende regen. Ik trotseerde de koude oostenwind en ging met de kudde schuil in uren van dichte mist. Onzichtbaar en zonder andere wereld.

Die dag stond de oude barometer op een vriendelijke stand. Tussen veranderlijk en mooi weer. De schapen zagen er tevreden uit toen ik ze vanuit de kooi leidde naar de Valenberg. Een wandeling die in een half uurtje goed is te doen. Voor de Valenberg is het landschap licht en open en goed te overzien tot aan de Imbosch. Maar terwijl we de weg afdaalden leek het licht af te nemen. Een koude wind stak op met felle rukken. Donkerblauwe wolken hingen boven het veld en het begon te hagelen. Zo hard en bar dat de heide ineens een vreemde kudde kreeg van duizend witte vlakken. Ik kon niet goed naar voren kijken, maar wat was daar op de weg? Een witte gestalte, groter dan een man. Ik schrok en stond op scherp om waar te nemen wat zich hier voltrok.

Helder hoorde ik van binnen een warme stem. “Ik weet van jouw grote inzet, Sjoerd. Dat je hard werkt voor de kudde. Ik weet van je ijver in de lammerentijd en hoe bang je bent dat het fout zal gaan met een van de dieren. Wees niet bang, ik kom je niet veroordelen. Maar wel heb ik nog een korte vraag voor je. Houd je van je schapen?” Toen zweeg de stem en de witte gestalte was weer verdwenen. Ik was alleen op het veld.

Het zweet gutste van mijn voorhoofd, mijn hemd was doorweekt en mijn benen trilden. Daarom ging ik zitten op de natte grond. In mijn hart klonken voortdurend de witte woorden “Houd je van je schapen?” .

De foto is gemaakt door fotograaf Bram Jonker.

Categories:: Streek-en volksverhalen Veluwe Verhaal Dieren Loenermark

Meer verhalen

Video

Puttense boerendansers

09 september 2014
Peter Eggermont

'nDrom

02 september 2015
Hans Mellendijk
Galerij

Reuzel met kaantjes

06 februari 2015
Gerhard Kwak

Slepen met Oud & Nieuw

11 mei 2014
Jette
Video

Schuttersfeest Didam

09 mei 2014
Maria Wigman OVD didam

Pinksterpoppen in Buren

09 juni 2015
Mia van Os
Audio

Het doodshemd bleef in de kast

20 maart 2015
Erve Brooks

De Kleeftocht

20 mei 2014
Guido Lavalaye

Groene pannenkoeken

22 februari 2016
Karen
VideoGalerij

Papklok

09 juli 2014
A Timmer- Jansen
Audio

De eik en de 7 kolken

23 januari 2015
Gery Groot Zwaaftink

Naoberschap

24 november 2014
G.J. Klanderman

Schooiersvrowke

12 mei 2014
Marijke Jansen

Opbaren in het lijkenhuisje

01 april 2015
Johannes de Jong

Zomerfeest Westendorp

11 juni 2014
Magda van Dalen

De weerwolf van Millingen

23 mei 2014
Rob Haverkamp

Maaien met de zeis

06 augustus 2014
Jan Reijnen
Galerij

Doopjurk van bruidsjurk

05 februari 2015
Mevrouw J.J.Wijnhoud

Grote schoonmaak

08 maart 2015
Gerry

Op zaterdag ging scheren voor knippen

04 januari 2015
Jan Reijnen