De engel

Een stille donkere schaapskooi, met gerond rieten dak. Een kooi die zelf in rust bestaat en verlaten ligt aan de oude beukenlaan. Heel knus woont in dit onderkomen een kudde zandschapen. Veluwse heideschapen die zijn toegerust om te leven op arme schrale gronden. Dag en nacht onder de zorgende handen van een herder. Een man met hart voor dieren en veld, lucht en lanen. Een gebeuren dat zich voltrekt voorbij de rand van de samenleving. Hier bestaat het verschijnsel van haast niet. Hier leeft de grootsheid van de eenvoud. Verborgen geluk.

Vanaf mijn eerste kennismaken met herder en kudde – ik zat nog op school – verstond ik dat er een andere manier was van bestaan. Boeiend en louter en dicht bij de grond. Toen ik een eigen kudde kon krijgen werd een diep verlangen vervuld. Ik zette me in, probeerde bekwaam en vaardig te worden en haalde een vakdiploma in de schapenhouderij. En ik werkte voor de kudde met alles wat daarbij hoort. Van hooien tot scheren, hoefkappen en lammerentijd, uitmesten en ontwormen. Altijd was ik op het veld, bij droogte en weken van aanhoudende regen. Ik trotseerde de koude oostenwind en ging met de kudde schuil in uren van dichte mist. Onzichtbaar en zonder andere wereld.

Die dag stond de oude barometer op een vriendelijke stand. Tussen veranderlijk en mooi weer. De schapen zagen er tevreden uit toen ik ze vanuit de kooi leidde naar de Valenberg. Een wandeling die in een half uurtje goed is te doen. Voor de Valenberg is het landschap licht en open en goed te overzien tot aan de Imbosch. Maar terwijl we de weg afdaalden leek het licht af te nemen. Een koude wind stak op met felle rukken. Donkerblauwe wolken hingen boven het veld en het begon te hagelen. Zo hard en bar dat de heide ineens een vreemde kudde kreeg van duizend witte vlakken. Ik kon niet goed naar voren kijken, maar wat was daar op de weg? Een witte gestalte, groter dan een man. Ik schrok en stond op scherp om waar te nemen wat zich hier voltrok.

Helder hoorde ik van binnen een warme stem. “Ik weet van jouw grote inzet, Sjoerd. Dat je hard werkt voor de kudde. Ik weet van je ijver in de lammerentijd en hoe bang je bent dat het fout zal gaan met een van de dieren. Wees niet bang, ik kom je niet veroordelen. Maar wel heb ik nog een korte vraag voor je. Houd je van je schapen?” Toen zweeg de stem en de witte gestalte was weer verdwenen. Ik was alleen op het veld.

Het zweet gutste van mijn voorhoofd, mijn hemd was doorweekt en mijn benen trilden. Daarom ging ik zitten op de natte grond. In mijn hart klonken voortdurend de witte woorden “Houd je van je schapen?” .

De foto is gemaakt door fotograaf Bram Jonker.

Categories:: Streek-en volksverhalen Veluwe Verhaal Dieren Loenermark

Meer verhalen

Galerij

Slagwapen en smeermiddel

24 februari 2015
Gerhard Kwak

Kattekoppen schieten op het schuttersfeest van Babberich

12 december 2015
Gilde St. Jan Babberich

Kinderspeelgoed in de jaren '30

08 juli 2014
Beerd van 't Hul

Sociëteit Apeldoorn

18 juni 2014
Gerard Schurink

Tafel dekken en woonkamer wisselen

21 november 2014
Barones van Mariënwaerdt
Galerij

Høkerskeet in Zevenaar

19 mei 2015
Max Hetterscheid
Galerij

Slachtvisite bij Erve Brooks

20 oktober 2014
Marsman
Video

Ik kwam weer thuis, in de Betuwe

15 maart 2016
Hilde Vos

Radiozendmarkt

28 mei 2014
marijke buter

Op de striekplank bij Ritn Ditn

07 maart 2016
Hans Hubers

Dobbelen om sinterklaaslekkernijen

25 november 2014
Nederlands Bakkerijmuseum

Maartekeur

09 augustus 2015
Jef de Jager
Galerij

Buurtgebruiken rondom geboorte

11 juli 2014
Willi Wilbrink
Video

Sluitliederen onder de Pinksterkroon

20 mei 2015
Boerderijmuseum De Lebbenbrugge

Bruid strooi wat uit

20 maart 2015
Meneer Wilbrink en Meneer Cornelissen
Video

Elke maandag de 'boerendeun'

18 maart 2015
Janine Stortelder

Touwtje springen met een net afgetrokken shirt

18 november 2015
Gavin van der Star
Galerij

Borskorn

12 februari 2015
Gerhard Kwak
Video

Mei-avond

28 april 2015
Mieke Veken